Monday, 14 September 2020

കൊല്ലത്തുനിന്നും വിയറ്റ്നാം പഠിച്ചെടുത്ത കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണം



പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രസീലിൽനിന്നും ഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന പോർച്ചുഗീസുകാരായിരുന്നു ഇന്ത്യയിലേക്ക് കശുമാവ് എത്തിച്ചത്. കശുമാവ് അങ്ങനെ കൊല്ലത്തെ തീരത്തെത്തി. 1920 ആയപ്പോഴേയ്ക്ക് കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരിച്ച് പരിപ്പെടുത്ത് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലുള്ള ചന്തകളിലേക്ക് കയറ്റി അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ജനറൽ ഫുഡ് കമ്പനിയുടെ ആളുകൾ കേരളത്തിലെ കച്ചവടക്കാരുമായി കരാറിൽ ഏർപ്പെടുകയും തൊണ്ടുപൊട്ടിച്ച് പരിപ്പെടുക്കുന്നതിനായി വൻതോതിൽ കശുവണ്ടി കൊല്ലത്തെ സംസ്ക്കരണ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെനിന്നും കൊണ്ടുപോയ കശുവണ്ടിപ്പരിപ്പ് ന്യൂജഴ്സിയിലെ ഹൊബോക്കനിലെത്തിച്ച് വറുത്തെടുക്കുകയും ആകർഷകമായി പായ്ക്ക് ചെയ്ത് അമേരിക്കയിൽ ബേക്കേഴ്സ് വിറ്റാപാക്ക് കാഷ്യു എന്നപേരിൽ വിറ്റഴിക്കുകയും ചെയ്തു.




6.5 ബില്ല്യൺ ഡോളറിന്റെ കശുവണ്ടി കച്ചവടം ലോകത്താകമാനം നടക്കുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കയാണ് കശുവണ്ടി പരിപ്പിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവശ്യക്കാരുള്ള ഇടം. വെണ്ണയും പാലും പോലെ ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണ പദാർത്ഥത്തിൽ കശുവണ്ടി പരിപ്പ് മിഠായിക്കും അവർക്ക് പ്രിയമാണ്.

കൊല്ലത്ത് കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ വർഷങ്ങളോളം കൊല്ലം കശുവണ്ടിപ്പരിപ്പ് ഉത്പാദനത്തിൽ അജയ്യത കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു. കൊല്ലത്തെ ഫാക്ടറികളിൽ തൊണ്ട് തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ച് പരിപ്പെടുക്കുകയും നിലവാരത്തിന് അനുസരിച്ച് വേർതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രധാന ജോലികളായിരുന്നു ചെയ്തുപോന്നിരുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരിച്ച് കയറ്റി അയയ്ക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥലവും കൊല്ലംതന്നെയാണ്.

കൊല്ലത്തുവന്ന് കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണം പഠിച്ചെടുത്ത വിയറ്റ്നാംകാരാണ് ഇപ്പോൾ കശുവണ്ടി കച്ചവടത്തിൽ ഒന്നാംസ്ഥാനത്ത്. ഗ്ലോബലൈസേഷന്റെ സാദ്ധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ വിയറ്റ്നാമിലെ വ്യവസായികൾ തങ്ങളുടെ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണ കേന്ദ്രങ്ങൾ യന്ത്രവത്കൃതമാക്കി.



കൊല്ലത്ത് കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണശാല നിരന്തരം സന്ദർശിച്ച ജനറൽ ഫുഡിന്റെ പ്രതിനിധിയായ ജോൺസണും ഭാര്യയും ചേർന്ന് സംസ്ക്കരണശാല ആരംഭിക്കുകയും സംസ്ക്കരിച്ചെടുത്ത കശുവണ്ടി പരിപ്പ് ജനറൽ ഫുഡിന് നൽകുകയും ചെയ്തു. രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത് ഇന്ത്യയിലുണ്ടായിരുന്ന അമേരിക്കൻ പൗരന്മാരോട് ഇന്ത്യവിടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജോൺസണും സംഘവും ഇന്ത്യയിൽനിന്നും പോയെങ്കിലും പിന്നീട് മടങ്ങിവന്നില്ല.

കശുവണ്ടി പൊട്ടിച്ച് പരിപ്പ് കേടുകൂടാതെ പുറത്തെടുക്കുകയെന്നത് ശ്രമകരമായ ജോലിയായിരുന്നു. ഇത് മിക്കവാറും ചെയ്തിരുന്നത് സ്ത്രീകളായിരുന്നു. കുടുംബ ചിലവിനുള്ള പണം കണ്ടെത്താൻ ഇത് സ്ത്രീകളെ സഹായിച്ചു. ‘കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളിൽ ജോലിക്ക് പോയി ലഭിച്ചിരുന്നത് വീടുകളിലേക്കുള്ള അധികവരുമാനമായാണ് കരുതിപ്പോന്നിരുന്നത്’. 85 വയസുകാരനായ രവീന്ദ്രനാഥൻ നായര്‍ പറഞ്ഞു. കരമായ ജോലിയായിരുന്നു. ഇത് മിക്കവാറും ചെയ്തിരുന്നത് സ്ത്രീകളായിരുന്നു. കുടുംബ ചിലവിനുള്ള പണം കണ്ടെത്താൻ ഇത് സ്ത്രീകളെ സഹായിച്ചു. ‘കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളിൽ ജോലിക്ക് പോയി ലഭിച്ചിരുന്നത് വീടുകളിലേക്കുള്ള അധികവരുമാനമായാണ് കരുതിപ്പോന്നിരുന്നത്’. 85 വയസുകാരനായ രവീന്ദ്രനാഥൻ നായര്‍ പറഞ്ഞു.



കൊല്ലത്തെ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണശാലകളിലൊന്ന് അച്ഛൻ മരിച്ചതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു രവീന്ദ്രൻ നായര്‍ അച്ഛന്റെ കച്ചവടം ഏറ്റെടുത്തത്. അന്ന് രവീന്ദ്രൻ നായര്‍ക്ക് 24 വയസ്. കച്ചവടം ഏറ്റെടുത്തയുടനെ വിജയലക്ഷ്മി കാഷ്യു കമ്പനി എന്ന പേരുനൽകി അദ്ദേഹം തന്റെ കശുവണ്ടി കച്ചവടം വിപുലപ്പെടുത്തി. കശുവണ്ടി പരിപ്പ് വേര്‍തിരിക്കുന്നതിൽ വിദഗ്ദരായവര്‍ ദിവസവും ആയിരത്തിലധികം കശുവണ്ടികൾ തൊണ്ടുകളഞ്ഞ് പരിപ്പ് പുറത്തെടുക്കാറുണ്ടെന്നും രവീന്ദ്രൻ നായര്‍ പറഞ്ഞു.

തനിക്ക് ഈ തൊഴിൽ മാത്രമാണ് വശമുള്ളത് 39 വയസുകാരിയായ ഖദീജ പറഞ്ഞു. കൊല്ലത്തെ കശുവണ്ടി ഫാക്ടറിയിൽ 15-ാം വയസിൽ ജോലിക്ക് ചേര്‍ന്നതാണ് ഖദീജ.



1960ൽ കൊല്ലത്ത് നിരവധി കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികൾ തുറക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ആയിരക്കണക്കിന് ജോലിക്കാരാണ് അവിടങ്ങളിൽ ജോലിചെയ്തിരുന്നത്. 1970 ആയപ്പോഴേക്ക് പ്രാദേശിക പാര്‍ടികൾ കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി രംഗത്തെത്തി. കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളിലെ തൊഴിലാളികളുടെ ഏകോപിപ്പിക്കാൻ കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് പാർടി രംഗത്തെത്തി.

പിന്നീട്, സർക്കാർ ഇടപെട്ട് തൊഴിലാളികൾക്ക് മിനിമം വേതനം നൽകണമെന്ന് ഉത്തരവിറക്കി. കശുവണ്ടി ബോര്‍ഡിന്റെ കീഴിൽ കേരളത്തിലെ കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളെ ഏകോപിപ്പിക്കാനും കേരളത്തിലെ സര്‍ക്കാരുകൾക്ക് കഴി‍ഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതിലൂടെ ശമ്പള വർദ്ധനവ്, ആരോഗ്യ സംരക്ഷണ പദ്ധതികൾ, ജോലിസ്ഥലത്തെ ചൂഷണം എന്നിവ തടയാൻ സര്‍ക്കാർ പദ്ധതികൾ ആവിഷ്ക്കരിക്കുകയുംചെയ്തു. സ്ത്രീകൾ കശുവണ്ടി ഫാക്ടറികളിൽ തൊഴിലിൽ ഏർപ്പെട്ടതോടെ വീടുകളിലെ പട്ടിണി ഇല്ലാതാകുകയാണ് ചെയ്തത്. സ്ത്രീകൾക്കാണ് ഇത് ഏറ്റവും ഉപകാരപ്പെട്ടത്. പബ്ലിക്ക് ലൈബ്രറി, ഹോട്ടൽ, തിയറ്റര്‍ എന്നിവ അടുത്തകാലത്ത് കശുവണ്ടി വികസന കോര്‍പ്പറേഷന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പണി കഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.



ഇവിടുത്തെ ഏതാണ്ടെല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളും കശുവണ്ടിയുടെ ഫലമായി ഉണ്ടായതാണ്. എൻ.കെ.പ്രേമചന്ദ്രൻ എംഎൽഎ പറഞ്ഞു. മുതലാളിത്തവും മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളുംതമ്മിലുള്ള സമത്വം ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. 97,000 മെട്രിക് ടൺ കശുവണ്ടി പരിപ്പാണ് 1999ൽ കേരളത്തിൽനിന്നും കയറ്റുമതി ചെയ്തിരുന്നത്. അന്ന് 1,73,000 മെട്രിക് ടൺ കശുവണ്ടിപ്പരിപ്പാണ് ഇന്ത്യയിൽനിന്നൊട്ടാകെ കയറ്റുമതി ചെയ്തിരുന്നതെന്നാണ് കണക്ക്. ഇതിൽ 80 ശതമാനത്തോളമായിരുന്നു കേരളത്തിന്റെ സംഭാവന.

1980ൽ വിയറ്റ്നാമിലെ കര്‍ഷകരോട് തരിശ് നിലങ്ങളിൽ കശുമാവ് വെച്ചുപിടിപ്പിക്കാൻ അവിടുത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. 1990ൽ വിയറ്റ്നാമിലും കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണശാലകൾ ഉടലെടുത്തു. കൊല്ലത്തെപ്പോലെ ആയിരക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികളാണ് അവിടെ ജോലിചെയ്തിരുന്നത്. വാൾമാർട്ട്, ടെസ്ക്കോ, കേർഫോ‍ർ തുടങ്ങിയ കമ്പനികൾ കശുവണ്ടി പരിപ്പ് വാങ്ങുന്നവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു. ലോകത്ത് എല്ലായിടങ്ങളിലും വിലക്കുറവിൽ കശുവണ്ടി വിൽപ്പന നടത്താൻ ശ്രമിച്ചു.



1990ന്റെ മധ്യത്തിൽ കേരളത്തിൽ വിയറ്റ്നാമിൽനിന്നുള്ള ആളുകൾ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണശാലകൾ കാണാനായി എത്തിയിരുന്നു.വിയറ്റ്നാമിൽനിന്നും അക്കാലത്ത് സംസ്ക്കരണത്തിനായി കശുവണ്ടികൾ കൊല്ലത്തേയ്ക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്തിരുന്നു. കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരിക്കുന്നതെങ്ങനെയാണെന്ന് വിയറ്റ്നാമിൽനിന്നുള്ളവര്‍ക്ക് കേരളത്തിൽനിന്നും കണ്ടുമനസിലാക്കാനായി. ന്ഗ്യുയെൻ വാൻ ലാഗ് എന്ന എഞ്ചിനീയര്‍ അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

1995ൽ ഭക്ഷണ പദാര്‍ത്ഥങ്ങളുടെ പായ്ക്കിങ് കമ്പനിയുണ്ടായിരുന്ന ന്ഗ്യുയെൻ വാൻ ലാഗ് വിയറ്റ്നാമിൽ സംസ്ക്കരിക്കുന്ന കശുവണ്ടി അമേരിക്കയടക്കമുള്ള ഇടങ്ങളിലേക്ക് കയറ്റി അയയ്ക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കിത്തരണമെന്ന് സര്‍ക്കാരിനോട് അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. ഇന്ത്യ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതിനു മുന്നെ വാൻ ലാഗ് കശുവണ്ടി കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ലാഗിനൊപ്പം പാരിസിൽ താമസമാക്കിയിരുന്ന സഹോദരനും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.



യന്ത്രസഹായത്തോടെ കശുവണ്ടി വലിയതോതിൽ സംസ്ക്കാരിക്കാനാവുമെന്ന് അന്ന് ലാങ്ങിന് മനസിലായി. അക്കാലത്ത് ഇറ്റലിയിലുള്ള ഒരു കമ്പനി കശുവണ്ടി തോട് പൊളിക്കാനുള്ള ഉപകരണം കണ്ടെത്തുകയുംചെയ്തു. പക്ഷേ അത് ഉപയോഗിക്കുക എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. കശുവണ്ടി പരിപ്പിന് കേട് സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ ഉപകരണത്തിന് സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചില്ല. അങ്ങനെ പുതിയൊരു ഉപകരണം നിര്‍മ്മിക്കാൻ ലാങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു. അതിനുവേണ്ടി ഒരുപാട് പണം താൻ ചെലവഴിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഹോചിമിൻ സിറ്റിയിൽ താമസമാക്കിയ 73കാരനായ ലാങ്ങ് പറഞ്ഞു.

വിയറ്റ്നാമിലെ ആദ്യ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണ കേന്ദ്രം ആരംഭിച്ചത് 1993ൽ പാം തൈ മൈ ലെയ് എന്ന 60കാരി സ്ത്രീയാണ്. അതിന് മുമ്പ് വിയറ്റ്നാമിൽനിന്നും കശുവണ്ടി ശേഖരിച്ച് കേരളത്തിലേക്ക് സംസ്ക്കരണത്തിനായി അയയ്ക്കുകയായിരുന്നു അവർ ചെയ്തിരുന്നത്. 2000 ആളുകൾ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സംസ്ക്കരണശാലയായിരുന്നു അവരുടേത്. വിയറ്റ്നാമിന്റെ വടക്കുനിന്നും ആയിരം മൈൽ അകലെനിന്നെത്തി ജോലി ചെയ്യുന്നവരുണ്ടായിരുന്നു മൈ ലെയുടെ കമ്പനിയിൽ. തൊഴിലാളികൾക്ക് താമസിക്കാൻ താത്കാലിക സൗകര്യവും അവര്‍ ഒരുക്കിക്കൊടുത്തിരുന്നു.



മൈ ലെയ് തന്റെ കമ്പനിയിലേക്ക് കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണത്തിനായി യന്ത്രം വാങ്ങിയതോടെ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണം എളുപ്പത്തിലായി. ഇന്ന് മൈ ലെയുടെ സ്ഥാപനത്തിൽ 170 തൊഴിലാളികളാണോ ജോലിചെയ്യുന്നത്. 66,000 പൗണ്ട് കശുവണ്ടിയാണ് അവിടെ ദിനംപ്രതി സംസ്ക്കരിക്കുന്നത്. മൈ ലെയുടെ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളുകൾക്ക് കുടുംബത്തോടൊത്ത് താമസിക്കാനും കുട്ടികളെ ഡേ കെയറിൽ അയക്കാനുള്ള സൗകര്യവും ഒരുക്കി നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

മുഴുവൻ യന്ത്രവത്കൃതമാണ് ലെ ക്വാങ് ലുയൻ എന്നയാളുടെ കമ്പനി. 30 തൊഴിലാളികളാണ് അവിടെയുള്ളത്. 1,10,000 പൗണ്ട് കശുവണ്ടി പരിപ്പാണ് ഇവിടെ ഓരോ ദിവസവും സംസ്ക്കരിക്കുന്നത്.

യന്ത്രവത്കരിച്ചാൽ ഇവിടെയുള്ള പാവപ്പെട്ട കുറേ ആളുകളുടെ തൊഴിൽ നഷ്ടമാകും. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കത് ചെയ്യാനാവില്ല. കാപെക്സിന്റെ (കേരള സ്റ്റേറ്റ് കാഷ്യം വര്‍ക്കേഴ്സ് അപ്പെക്സ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ സൊസൈറ്റി) മാനേജിങ് ഡയറക്ടറായ ആർ രാജേഷ് പറയുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഇലക്ഷനിൽ സര്‍ക്കാര്‍ നൽകിയ ഉറപ്പനുസരിച്ച് തൊഴിലാളികളുടെ വേതനം 350 രൂപയായി ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ സ്വകാര്യ കശുവണ്ടി സംസ്ക്കരണശാലകൾ കേരളത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തി പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഇന്ത്യൻ കാര്‍ഷിക മന്ത്രാലയത്തിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് 1.5 മെട്രിക്ക് ടൺ കശുവണ്ടിയാണ് കഴിഞ്ഞകൊല്ലം ഇന്ത്യ ഉത്പാദിപ്പിച്ചത്. 82,302 മെട്രിക്ക് ടണ്ണാണ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്യാനായത്. കഴിഞ്ഞവര്‍ഷം മാത്രം 38 ശതമാനം കുറവാണ് കയറ്റുമതിയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വര്‍ഷത്തേക്കാൾ അധികമായി 1.4 മെട്രിക്ക് ടൺ കശുവണ്ടി വിയറ്റ്നാം സഭരിക്കുകയും, 3,48,000 മെട്രിക്ക് ടൺ കശുവണ്ടി കയറ്റി അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

കടപ്പാട്: How Cashews Explain Globalization (ദ വാൾ സ്ട്രീറ്റ് ജേർണൽ)

തേങ്ങാവെള്ളത്തിൽ ചീന്തിയ കപ്പമുക്കിയ കുർബ്ബാനയും സഭയുടെ വാറ്റു കേന്ദ്രങ്ങളും



യുഡിഎഫ് സ‍ർക്കാർ മദ്യനയം അവതരിപ്പിച്ചകാലം. കേരളത്തിലെ കത്തോലിക്കാ സഭ അങ്കം ജയിച്ചമാതിരി സന്തോഷത്തിലാണ്. കേരളത്തിലെ കുടിയന്മാരെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തിയിട്ടേ ബാക്കി പണിയുള്ളൂവെന്ന് തീരുമാനിച്ചിറങ്ങിയതാണല്ലോ അവർ.

കേരളത്തിലെ ബിവറേജസ് ഔട്ലെറ്റുകളും ബാറുകളും ബിയ‍‍ർ & വൈൻ പാ‍‍ർലറുകളും സർക്കാർ ഘട്ടം ഘട്ടമായി പൂട്ടിടുമെന്ന മനോരാജ്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കെയാണ് ബനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മാർപ്പാപ്പ മദ്യപിക്കുന്നതിന്റെ ചിത്രം പുറത്തുവന്നത്. പോപ്പിനു കുടിക്കാമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് കുടിച്ചാലെന്താ അച്ചോയെന്നു ചോദിച്ച വിശ്വാസികളോട് തണുപ്പുരാജ്യങ്ങളിൽ മദ്യപാനമൊക്കെ സ്വാഭാവികമല്ലേയെന്നായിരുന്നു വൈദികരുടെ മറുപടി. അതായത് കേരളസഭയ മാരക പാപമായി കരുതുന്ന മദ്യപാനം ഇറ്റലിയിലെത്തിയപ്പോഴേയ്ക്ക് വീര്യം ചോർന്ന് പാപമല്ലാതായി മാറുന്നുവെന്നാണ് അതിന്റെ ധ്വനി.

അടുത്ത കാലത്ത് ആലപ്പുഴയിലുള്ളൊരു പള്ളിയിൽ പോയി. രാത്രി അത്താഴശേഷം വികാരിയച്ചൻ മേശപ്പുറത്ത് രണ്ടുകുപ്പി വീഞ്ഞെടുത്തുവെച്ചു. രണ്ടെണ്ണം കഴിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങാൻ നല്ല സുഖമായിരിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞ് വികാരിയച്ചനോടൊപ്പം ഞാനും കുടിച്ചു. ഇത് ആലപ്പുഴയിലെ കാര്യം. നേരെ വടക്കോട്ട് ചെന്നാൽ കാര്യം മാറി. മദ്യപാനം മാരകപാപമാണെന്നുംപറഞ്ഞ് വിശ്വാസികളെ തെരുവിലിറക്കുന്ന വൈദികരെയാണ് അവിടെ കാണുക. അവിടെ മദ്യാപാനം മാരകപാപമാണ്.

സുറിയാനി കത്തോലിക്കർ അരമായ ഭാഷയിൽ കുർബ്ബാന ചൊല്ലിയിരുന്നകാലം. പോർച്ച്​ഗീസുകാർ വരുന്നേനും മുമ്പാണ്. ഓലമേഞ്ഞ കൂരയ്ക്കുള്ളിൽ വിശ്വാസികളും കാർമ്മികനും ഒത്തുചേർന്ന് കുർബ്ബാന അർപ്പിച്ചിരുന്നു. അന്ന് കപ്പനേരിയതായി അരിഞ്ഞത് ഉണക്കിയതും തേങ്ങാവെള്ളവുമാണ് കുർബ്ബാനയ്ക്കായി ഉപയോ​ഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. പോർച്ച്​ഗീസുകാരുടെ വരവോടെ സുറിയാനി കത്തോലിക്കരുടെ സംസ്ക്കാരം അപ്പാടെ മാറ്റിമറിയ്ക്കപ്പെട്ടു. അവിടെ തുടങ്ങുന്നു കേരള സഭയുടെ വൈനുപഭോ​ഗം. ഏതായാലും തേങ്ങാവെള്ളത്തിനു പകരം വൈൻ ഉപയോ​ഗിച്ചുതുടങ്ങിയ കേരള സഭയ്ക്ക് 24 വാറ്റുകേന്ദ്രങ്ങളുമുണ്ട്.

ഭൂമിക്കടിയിലുള്ള കെല്ലർ എന്ന കേന്ദ്രത്തിലാണ് വൈൻ ഉൽപ്പാദനം നടക്കാറ്. കേരളത്തിലെ സഭകൾക്കും അത്തരം കേന്ദ്രങ്ങളുണ്ട്. വൈദികർ മൂക്കുമുട്ടെ കുടിക്കാനുപയോ​ഗിക്കുന്ന മുന്തിരി വാറ്റ് ചാരായം അത്തരം കേന്ദ്രങ്ങളിലാണ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതും. ഒളിച്ചും പാത്തും മദ്യപിക്കേണ്ട അവസ്ഥ കേരളത്തിലുണ്ടോ? മദ്യപാനം എന്നുള്ളത് സദാചാരമൂല്ല്യങ്ങളെ മുറുകെ പിടിക്കുമ്പോഴാണ് മാരക പാപമാകുന്നത്. വൃത്തിയുള്ള മദ്യപാന ഇടങ്ങൾക്കായി വാദമുന്നയിക്കുകയാണ് സഭ ചെയ്യേണ്ടത്. എങ്ങനെ മാന്യമായി മദ്യപിക്കാമെന്ന് വിശ്വാസികളെ ശീലിപ്പിക്കുകയും വേണം.

കുടുംബം തകരുന്നുവെന്ന പേരുപറഞ്ഞാണ് കത്തോലിക്കാ സഭ ചാരായത്തിനെതിരെ പ്രതിരോധം ഉയ‍‌‍ർത്തിയത്. പിന്നീട് വിദേശ മദ്യം കള്ളുകുടി മേശകൾ കീഴടക്കിയപ്പോൾ അതിനെതിരെയായി പ്രതിരോധം. യേശുവിന്റെ രക്തത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ് വൈനെന്ന പേരിലാണ് കത്തോലിക്കാ സഭ മുന്തിരി വാറ്റി കുർബ്ബാന മധ്യേ ഉപയോ​ഗിക്കുന്നത്. പാരമ്പര്യത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന സുറിയാനി സഭയ്ക്ക് ബലിയർപ്പണത്തിന് പഴയ മാർ​​ഗ്​ഗത്തിലേയ്ക്ക്, കപ്പയിലേയ്ക്കും തേങ്ങാവെള്ളത്തിലേയ്ക്കും തിരികെ പോയി മാതൃക കാണിക്കാവുന്നതാണ്. എന്നിട്ടും വൈദിക മേലധ്യക്ഷന്മാർ അതിനു മുതിരാത്തതെന്തുകൊണ്ടിയിരിക്കും.

കേരളത്തിൽനിന്നും യൂറോപ്പിലും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന വൈദികർ മദ്യപിക്കാറില്ലേ? കേരളത്തിൽ മാത്രമെങ്ങനെയാണ് മദ്യപാനം മാരകപാപമാകുന്നതും കുംമ്പസാര വിഷയമാകുന്നതും? മാർപ്പാപ്പ തണുപ്പുകാരണമാണ് മദ്യപിക്കുന്നതെങ്കിൽ മറ്റിടങ്ങളിലെ മദ്യപർക്കും കള്ളുകുടിക്കുന്നതിൽ അവരുടേതായ കാരണങ്ങളുണ്ട്.

വൈനുൽപ്പാദനത്തിന്റെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ അനുമതി തേടി സർക്കാരിന് നിരന്തരം അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കുന്ന കത്തോലിക്കാ സഭ മുന്തിരി വാറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടാനുള്ള ധൈര്യം കാണിക്കണം. അതല്ലേ ഹീറോയിസം?

കേരളത്തിൽ വൃത്തിയുള്ള ഇടങ്ങളിലിരുന്ന് മദ്യപിക്കാനുള്ള ഇടങ്ങളില്ല. ബിവറേജ് ഔട്ട്ലെറ്റിൽനിന്നും തിടുക്കത്തിൽ വാങ്ങുന്ന മദ്യക്കുപ്പി അതേ വേ​ഗതയോ​ടെ കാലിയാക്കാനാണ് ഓരോരുത്തർക്കും തിടുക്കം. ആളൊഴിഞ്ഞ ഇടങ്ങളിൽ പോയോ കാറിലിരുന്നോ മദ്യപിക്കേണ്ട അവസ്ഥ. കാരണം കേരളത്തിലെ മദ്യപാനശീലം അങ്ങനെയാണ്. മദ്യപാനത്തിന് വൃത്തിയുള്ള ഇടങ്ങൾ വേണം. അങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യം വന്നാൽ കേരളത്തിലെ മദ്യപാന ശീലവും അതിനനുസരിച്ച് നന്നാവാനിടയുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ മദ്യം വിൽക്കുന്നവരിൽ പ്രധാനികളിൽ കത്തോലിക്കരാണ്. ചാരായം നിരോധിച്ച പദ്ധതി ഇവരെ സഹായിക്കാനായിരുന്നു എന്ന ആരോപണം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. മദ്യം വിൽക്കുന്നവർ പള്ളിക്ക് വിഹിതം തരേണ്ടതില്ലെന്ന് സഭയ്ക്ക് പരസ്യമായി പ്രസ്താവനയിറക്കാനാവുമോ? മദ്യപാനികളാരും നമ്മിൽപ്പെട്ടവരല്ലെന്ന് സഭ പ്രഖ്യാപിക്കുമോ? അത്തരമൊരു നിലപാടെടുത്താൽ അതാണ് ചങ്കുറപ്പ്. അതാണ് നിലപാട്.

ഹാദിയ: നടന്നതും നടക്കാത്തതും



സെബിൻ എ ജേക്കബ്, ലിയോനാൾഡ് ഡെയ്സി മാത്യു

2017 സെപ്റ്റംബർ 15൹ സൗമ്യ കേസിന്റെ വാദം സുപ്രീംകോടതിയിൽ നടക്കുന്നു. ​ഗോവിന്ദച്ചാമിയുടെ വധശിക്ഷ ഒഴിവാക്കിയതായും ഇനി രണ്ട് വർഷം മാത്രം ജയിലിൽ തുടർന്നാൽ മതിയെന്നും മലയാളത്തിലെ ദൃശ്യമാദ്ധ്യമങ്ങൾ വാർത്ത ബ്രെയ്ക്ക് ചെയ്തു. പിന്നീട് കോടതിയുടെ അസാധാരണ നടപടിക്കെതിരെയായി ചർ‍ച്ച. കൂടാതെ, കൊല്ലപ്പെട്ട സൗമ്യയുടെ അമ്മയുടെ പ്രതികരണം തേടിപ്പോകാനും മാദ്ധ്യമങ്ങൾ മറന്നില്ല. വിധിയറിഞ്ഞ് അവർ വാവിട്ടുകരഞ്ഞു. സർക്കാരിനെ ശപിച്ചു. കോടതിയെ ശകാരിച്ചു.

അന്നു വൈകിട്ട് കോടതി ഉത്തരവിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം കൈവശം ലഭിച്ചപ്പോഴാണ് ​ഗോവിന്ദച്ചാമിയുടെ വധശിക്ഷ റദ്ദാക്കിയ കോടതി, പ്രതിയെ ജീവപര്യന്തം തടവിനു ശിക്ഷിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നു സംഭവം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ പോയ ജേണലിസ്റ്റുകൾക്കു മനസിലായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം വൈകിട്ട് ഏഴു മണി. ചെറിയൊരു ഖേദപ്രകടനത്തോടെ കോടതി ഉത്തരവിന്റെ യഥാർത്ഥ വശം മാദ്ധ്യമങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുതുടങ്ങി. കോടതി നടപടികൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നവർ പുലർത്തേണ്ട ജാ​ഗ്രതയെക്കുറിച്ച് സജീവമായ ചർച്ചകൾ നടന്നു.

എങ്കിലും സൗമ്യയുടെ അമ്മയുടെ കണ്ണീരിന്, അവരനുഭവിച്ച വിങ്ങലിന്, അതൊന്നും പരിഹാരമാകുന്നില്ല. അന്നു ക്യാമറ ഒപ്പിയെടുത്ത അവരുടെ നിമിഷങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ദൃശ്യമാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ സ്റ്റോക്ക് വീഡിയോ ആയിരിപ്പുണ്ട്. കൃത്രിമമായി സാഹചര്യം സൃഷ്ടിച്ച് പകർത്തിയ ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ ഇനിയും നമ്മൾ കാണും. അടുത്ത പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പ് ആവുമ്പോൾ, തങ്ങൾ ചെയ്ത കന്നത്തരം മറച്ചുവച്ചുകൊണ്ട്, ഇതേ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ തന്നെ അതും നിർവ്വഹിക്കും. നിലവിലുള്ള സർക്കാരിനെതിരെ വയ്ക്കുന്ന ‘കുറ്റപത്ര’മാകും, അത്.

കാളപെറ്റെന്നു കേട്ടവാറെ കയറെടുത്തു പായുന്ന ദൃശ്യമാദ്ധ്യമപ്രവർത്തകർ വാർത്തയുടെ ആധികാരികതയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതുപോലുമില്ല. അതു തെറ്റാണെന്നു കണ്ടാൽ അടുത്ത ബുള്ളറ്റിനിൽ നിന്നു ‘നൈസായി’ ഒഴിവാക്കുന്നവരാണു കൂടുതൽ. എന്നാൽ വാർത്ത തെറ്റാണെങ്കിലും താൻ പിടിച്ച മുയൽക്കൊമ്പിന്റെ അഴകുവർണ്ണിച്ച് അതിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരും അപൂർവ്വമായുണ്ട്. ഇത് ഏറ്റവുമൊടുവിൽ കണ്ടത്, ഹാദിയ കേസ് റിപ്പോർട്ടിങ്ങിലാണ്.

ഈഴവസമുദായാംഗമായിരുന്ന അഖില ഹോമിയോപ്പതി ബിരുദപഠനത്തിനിടെ ഇസ്ലാം മതത്തിൽ ആകൃഷ്ടയായി ഹാദിയ എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ച് മുസ്ലീമാവുകയും വീടുവിടുകയും ചെയ്തതിനെ തുടർന്ന് പിതാവു നൽകിയ ഹേബിയസ് കോർപസ് ഹർജിയിൽ നിന്നാണു കേസിനു തുടക്കം. തന്റെ വാദത്തിനു ബലം ലഭിക്കാനായി, മകൾ അഖിലയെ സിറിയയിലേക്കു കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്നും അതു തടയണമെന്നുമുള്ള വിചിത്രമായ ആവശ്യമാണു പിതാവ് അശോകൻ ഉയർത്തിയത്. ഈ വാദത്തെ തടയിടാനും അശോകന്റെ കസ്റ്റഡിയാവശ്യത്തെ നിരാകരിക്കാനുമായി മറുപക്ഷം ചെയ്തത്, ഹാദിയയ്ക്ക് പൊടുന്നനെ ഒരു വിവാഹം ഒരുക്കുകയായിരുന്നു. അതായത്, ഈ കേസ് വഷളാക്കിയതിൽ പിതാവിന്റെ പക്ഷത്തുനിന്നും മകളുടെ പക്ഷത്തുനിന്നും ഇടപെട്ട രണ്ട് ആശയധാരകളുടെ പങ്ക് വ്യക്തമാണ്. കോടതി നടപടികളിൽ ഇടപെടാനായി നടത്തിയ സൗകര്യാത്മക വിവാഹം എന്ന നിലയിലാണ്, കോടതി അതിനെ കണ്ടത്. അങ്ങനെ ഇതാദ്യമായി ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വന്തം ഇണയെ കണ്ടെത്താനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തർക്കവിഷയമായി മാറുകയായിരുന്നു.

മതേതര രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ തുടക്കത്തിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ഇടപെടാൻ മടിച്ചു മാറിനിന്നപ്പോൾ കർട്ടനുപിന്നിൽ ഇരുപക്ഷത്തുമായി വർഗീയസംഘടനകൾ നിലയുറപ്പിച്ചു. ഹൈക്കോടതിയിൽ നടക്കുന്ന ഏതൊരു മിശ്രവിവാഹ കേസുകളേയും പോലെ കോടതി യുവതിയെ ഭർത്താവിനൊപ്പം വിട്ടയച്ച് അവസാനിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു കേസ്, വിവാഹം റദ്ദാക്കിയതിലൂടെ വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യം അപരിമിതം ആണോ എന്ന ചോദ്യമുൾക്കൊള്ളുന്ന ഹൈ പ്രൊഫൈൽ കേസായി മാറി. ഇത്തരം ഒരു കേസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ പുലർത്തേണ്ട ശ്രദ്ധയോടു കൂടിയാണോ, ദൃശ്യമാദ്ധ്യമങ്ങൾ വിഷയത്തിൽ ഇടപെട്ടത് എന്ന് ഉറക്കെ ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

സുപ്രീംകോടതി കേസ് പരി​ഗണിച്ചപ്പോൾ കോടതി നടപടികൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത രീതി ലീ​ഗൽ റിപ്പോർട്ടിങ്ങിൽ കേരളത്തിലെ മാദ്ധ്യമങ്ങളെ നമ്പരുതെന്നുള്ള ധാരണ അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. കേരള ഹൈക്കോടതി ആദ്യം സൈനബയുടെയും പിന്നീട് അച്ഛന്റെയും രക്ഷാകർതൃത്വത്തിൽ ഹാദിയയെ വിട്ടതുപോലെ സുപ്രീംകോടതി കോളജ് ഡീനിന്റെ രക്ഷാകർതൃത്വത്തിൽ വിടുന്നുവെന്നായിരുന്നു ആദ്യ റിപ്പോർട്ടുകൾ. പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരുവൾക്ക് എന്തു രക്ഷാകർതൃത്വമാണു വേണ്ടത് എന്നും പിതാവിന്റെ രക്ഷാകർതൃത്വത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നെ പതിനൊന്നുമാസക്കാലം തീർത്തും ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിലും ഹൗസ് സർജൻസിക്കായി ആശുപത്രിയിലുമായി സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യവും ബാഹ്യസമ്പർക്കവും തടസ്സപ്പെട്ട് അവർക്കു കഴിയേണ്ടിവരുമെന്നും ഉള്ള ധാരണയാണ് അതുണ്ടാക്കിയത്. എന്നാൽ ഈ ധാരണകളെ മുഴുവൻ തിരുത്തുന്ന ഒന്നാണ് കോർട്ട് പ്രൊസീഡിങ്സിന്റെ ലോഗ്.

അശോകന്റെയും എൻഐഎയുടെയും വാദം കേട്ട കോടതി അതേ ദിവസം ഹാദിയയെ കേൾക്കില്ലെന്ന് മീഡിയാ വൺ ചാനലാണ് ആദ്യം ബ്രേക്ക് ചെയ്തത്. ഈ റിപ്പോർട്ട് ഏറ്റെടുത്തവര്‍ ഇപ്പോഴും വാര്‍ത്ത നീക്കം ചെയ്തിട്ടുമില്ല. ഇതേ വാർത്ത ബ്രേക്ക് ചെയ്തതിന് പിന്നാലെയാണ് കോടതി ഹാദിയയോട് സംസാരിച്ചതും സേലത്ത് പഠനം തുടരാൻ ഉത്തരവിട്ടതും. തെറ്റായ വാർത്ത റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത മാദ്ധ്യമങ്ങളൊന്നുംതന്നെ ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചുമില്ല. ഏറ്റവും കഷ്ടം ഹാദിയയ്ക്കു സ്റ്റോക്ക് ഹോം സിൻഡ്രോം ഉണ്ടെന്ന് ജസ്റ്റിസ് ചന്ദ്രചൂഡ് സംശയിച്ചു എന്ന നിലയിൽ നടന്ന ഇന്റർപ്രെറ്റേഷനായിരുന്നു. എത്ര ഭീകരമായ വളച്ചൊടിക്കൽ! ‘ഇൻഡോക്ട്രിനേഷൻ’ ഉണ്ടെന്ന മുൻധാരണയിൽ ഞങ്ങൾക്കു പോകാനാവില്ല എന്നു വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്, ജസ്റ്റിസ് ചന്ദ്രചൂഡ്.

കോടതി നടപടികൾ എങ്ങനെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാമെന്നുള്ളതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല മാതൃകയാണ് റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയിലെ ബാല​ഗോപാൽ ബി നായർ ഫേസ്ബുക്കിൽ കുറിച്ച ഹാദിയ കേസിലെ കോടതി നടപടികളുടെ വിവരണം. കോടതി നടപടികളെക്കുറിച്ച് ഊഹാപോഹങ്ങൾ പ്രചരിച്ചപ്പോൾ കോടതി നടപടികളെന്തെല്ലാമായിരുന്നെന്ന് മനസിലാക്കാൻ ബാല​ഗോപാലിന്റെ കുറിപ്പ് വായിക്കേണ്ടിവന്നു. കോടതി നടപടികളിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കുന്ന പ്രതീതി ബാലഗോപാലിന്റെ റിപ്പോട്ടിന് നൽകാൻ കഴിഞ്ഞു. കോടതി മുറിയിൽ ആരോക്കെ എവിടൊക്കെ ഇരുന്നുവെന്നുതുടങ്ങി കോടതിയിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ കൃത്യതയോടെ റിപ്പോര്‍ട്ട്ചെയ്യാൻ ബാലഗോപാൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. പിറ്റേന്നിറങ്ങിയ കേരള കൗമുദിയിലെ വി.എസ്. സനകന്റെ റിപ്പോർട്ടും എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്. കോടതി നടപടികളെന്തെല്ലാമായിരുന്നെന്ന് അക്കമിട്ട് നിരത്താൻ സനകന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ സ്വന്തം റിപ്പോർട്ടർ കോടതിയിലിരിക്കെ അവിടെ നടക്കുന്നത് എന്ന നിലയിൽ റിപ്പോർട്ടർ ചാനലിൽ അപ്പോൾ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത വാർത്ത, മറ്റു ചാനലുകളുടെ വാർത്തകളിൽ നിന്ന് ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമല്ലായിരുന്നു. ആദ്യം വാർത്തയെത്തിക്കുക എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് ശരിയായ വാർത്ത എത്തിക്കുക എന്നത് ലക്ഷ്യമേയല്ല എന്ന നിലയിലായിരുന്നു റിപ്പോർട്ടുകൾ.
ചാനൽ റിപ്പോർട്ടർമാരെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല. ‘ഹാദിയ കേസിൽ എൻഐഎയുടെ വാദങ്ങളെ അനുകൂലിച്ച് സംസ്ഥാന സർക്കാർ’ എന്നാണു മനോരമ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാർത്ത. ലോഗിൽ നിന്നു മനസ്സിലാകുന്നത്, ഏതെങ്കിലും ഘട്ടത്തിൽ വലിയ ചിത്രം കാണേണ്ടതുണ്ടെന്നും എൻഐഎ റിപ്പോർട്ട് അത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്നു കോടതിക്കു തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ മെറ്റീരിയൽ പരിഗണിച്ചു പോകാമെന്നാണു തന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായമെന്നും സംസ്ഥാനത്തിനു വേണ്ടി ഹാജരായ വി ഗിരി പറയുന്നുണ്ട് എന്നതാണ്. അതായത്, അതു സർക്കാരിന്റെ അഭിപ്രായം എന്ന നിലയിലല്ല, അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. എൻഐഎ അന്വേഷണമേ വേണ്ട എന്ന നിലപാട് സർക്കാർ മുമ്പ് സുപ്രീം കോടതിയിൽ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു എന്നതു മറന്നുപോകരുത്.

ഹാദിയ പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരുവളാണെന്നും ഒന്നരമണിക്കൂറായി കാത്തുനിൽക്കുന്നുവെന്നും ഏജൻസിയില്ലാത്തവളായി പുറത്തുപോകുന്നത് അവർക്കു നാണക്കേടാവുമെന്നും കോടതി ഹാദിയയെ കേൾക്കണമെന്നും വാദിച്ച് അതുറപ്പാക്കുന്നത് കബിൽ സിബൽ പോലുമല്ല. സംസ്ഥാന വനിതാ കമ്മിഷന്റെ അഭിഭാഷകനായ ദിനേശ് ആണ്. വനിതാ കമ്മിഷൻ ഭരണപക്ഷവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത വേറിട്ട എന്റിറ്റിയാണോ?
താൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കക്ഷിയുടെ അഭിപ്രായമല്ലാതെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറയുന്നത് കോടതികളിൽ സാധാരണമാണ്. അശോകനു വേണ്ടി ഹാജരായ സീനിയർ കൗൺസൽ ശ്യാം ദിവാൻ ‘വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യമാണു പരമപ്രധാനം’ എന്ന കബിൽ സിബലിന്റെ നിലപാടിനെ വ്യക്തിപരമായി താൻ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു എന്ന് കോടതിയിൽ പറയുന്നുണ്ട്. അതും കക്ഷിയുടേതല്ലാത്ത വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായപ്രകടനം തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ വി ഗിരി പ്രകടിപ്പിച്ച ഒരഭിപ്രായത്തെ, അതും കോടതിക്ക് എൻഐഎ റിപ്പോർട്ട് അത്ര ‘compelling’ ആയി തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന കേവിയറ്റോടെ പറഞ്ഞ അഭിപ്രായം സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ അഭിപ്രായമാണ് എന്ന നിലയിൽ തലക്കെട്ടടിച്ചു വാർത്തയാക്കുന്നത് എന്തു പത്രപ്രവർത്തനമാണ്? ഏതായാലും എസ്ഡിപിഐ മുഖപത്രമായ തേജസ് അക്കാര്യത്തിൽ അനാവശ്യമായ പ്രചാരണത്തിനു മുതിർന്നില്ല എന്നത് ആശ്വാസമാണ്.

ചാനലുകളുടെ തെറ്റായ റിപ്പോർട്ട് ഏറ്റെടുത്ത ഓൺലൈൻ പോർട്ടലുകളാണ് വാസ്തവത്തിൽ വെട്ടിലായത്. ചാനൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ അതേപടി ഏറ്റെടുത്ത വാർത്തയും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കോടതിയുടേത് അസാധാരണ നടപടിയാണെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങളും ഓൺലൈൻ പോർട്ടലുകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വാർത്ത സ്ഥിരീകരിക്കാതെയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തതെന്നതാണ് ഖേദകരം. കോടതി നടപടിയുടെ വിശദവിവരങ്ങൾ പുറത്ത് വന്നെങ്കിലും അതേ ലേഖനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നീക്കം ചെയ്യാനോ ഖേദം പ്രകടിപ്പിക്കാനോ അവര്‍ തയ്യാറായിട്ടില്ല.
നിരന്തരം തെറ്റായ റിപ്പോർട്ടുകൾ കേട്ടും വായിച്ചും മാദ്ധ്യമങ്ങളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന സാ​ഹചര്യം ഫലത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് കോടതി നടപടികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട റിപ്പോർട്ടുകൾ വന്നുകഴിഞ്ഞാൽ സ്ഥിരീകരണത്തിനായി കോടതി നടപടികളുടെ രേഖകൾ വായിക്കേണ്ട സാഹചര്യം നിലവിലുണ്ട്.

നിലവിൽ സുപ്രീംകോടതി റിപ്പോർട്ടിങ്ങിന് എത്തുന്ന മാദ്ധ്യമപ്രവർത്തകർക്ക് സുപ്രീം കോടതിയുടെ ലീഗൽ റിപ്പോർട്ടർക്കു നൽകുന്ന അക്രഡിറ്റേഷൻ വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ* ബാർ കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ അം​ഗീകാരമുള്ള സ്ഥാപനത്തിൽനിന്നും നിയമബിരുദം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നു നിഷ്കർഷയുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും പത്രസ്ഥാനത്തിനോ ഇലക്ട്രോണിക് മാദ്ധ്യമത്തിനോ വേണ്ടി ഏഴുവർഷത്തിൽ കുറയാത്ത കോടതി റിപ്പോർട്ടിങ് പരിചയവും സുപ്രീംകോടതി റിപ്പോർട്ടിങ് ചെയ്യണമെങ്കിൽ ആവശ്യമാണെന്നാണ് വെയ്പ്പ്. ഇത്രയൊക്കെ നിബന്ധനകളുണ്ടായിട്ടും മലയാളത്തിലെ ചാനലുകൾക്ക് റിപ്പോർട്ടിങ്ങിൽ പിഴവ് സംഭവിക്കുന്നത് ഓരോ ബീറ്റിലും അതാത് വിഷയങ്ങളിൽ അവഗാഹമുള്ളയാളുകളെ നിയമിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്.

കോടതി നടപടികൾ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണയുള്ള ഒരാൾ കോടതിയ്ക്ക് അകത്തും മറ്റൊരാൾ കോടതിക്ക് പുറത്തും നിന്ന് ലൈവ് റിപ്പോര്‍ട്ടിങ് നടത്തുകയുമാണ് പതിവ്. കോടതിക്ക് അകത്തുനിന്നും നൽകുന്ന വിവരങ്ങളാണ് ലൈവ് നൽകുന്നയാൾ ആവര്‍ത്തിക്കുക. വാര്‍ത്ത ഏറ്റവും ആദ്യം ബ്രെയ്ക്ക് ചെയ്യണമെന്ന ശാഠ്യവും ലൈവ് നൽകുന്നയാൾ റിപ്പോര്‍ട്ടുകൾ കൃത്യതയോടെ മനസിലാക്കാത്തതും പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് വാസ്തവമാണ്. വാര്‍ത്ത ആദ്യം ബ്രെയ്ക്ക് ചെയ്യുക, വിവരങ്ങൾ തെറ്റാണെങ്കിൽ പിന്നീട് ഖേദം പ്രകടിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ നടപ്പ് രീതി. ഹൈക്കോടതിയിൽ അഭിഭാഷകരും റിപ്പോർട്ടർമാരും തമ്മിലുണ്ടായ പ്രശ്നത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലും, ഇത്തരം മിസ് റിപ്പോർട്ടിങ് തന്നെ!

കൃത്യതയില്ലാത്ത റിപ്പോര്‍ട്ടിങ് ജനങ്ങളിൽ ചാനലുകളോടുള്ള വിശ്വാസ്യത ഗൗരവമാംവിധം ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ സമയമെടുത്തു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന ചില പത്രങ്ങളും ഇതേ രീതി പിന്തുടരുമ്പോൾ പ്രശ്നം ചാനലുകളുടെ ബ്രേക്കിങ് ന്യൂസ് സംസ്കാരത്തിനാണോ അതോ നമ്മുടെ മാദ്ധ്യമപരിശീലനത്തിന്റെയാണോ എന്ന സംശയം ഉണ്ടാകുന്നു. നേരത്തെ കൂട്ടി തീരുമാനിച്ച ഒരു ഹൈപ്പോതീസിസ് സ്ഥാപിക്കാൻ വേണ്ടി ക്വോട്ട് എടുക്കാൻ വിളിക്കുന്ന രീതി പോലും കേരളത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ സർവ്വകലാശാലയിലെ ജേണലിസം വിദ്യാർത്ഥികൾ പരിശീലിക്കുന്നു എന്ന് എല്ലാവിധ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും പറയുമ്പോൾ ചിരിക്കരുത്. നാളിതുവരെ ഒരു മാദ്ധ്യമസ്ഥാപനത്തിലും ജോലിയെടുത്തിട്ടില്ലാത്ത, പ്രാക്റ്റിക്കലായി ജേണലിസം വശമില്ലാത്തയാളുകൾ അടവിരിച്ചിറക്കിവിടുന്ന കബ് ജേണലിസ്റ്റുകൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ.

* ഇത് അക്രഡിറ്റേഷനു വേണ്ടി മാത്രമുള്ള നിബന്ധനയാണ്. റിപ്പോർ‌ട്ട് ചെയ്യാൻ അക്രഡിറ്റേഷന്റെ ആവശ്യമില്ല.

കലാകൗമുദി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ് ലക്കം 2205, 2017 ഡിസംബർ 10

സ്മാരക ശിലകൾ: ഫിക്ഷൻ എഡിറ്റിങ്



സ്മാരകശിലകൾ വായിച്ചത് എന്റെ സെമിനാരി കാലഘട്ടത്തിലാണ്. അന്നെനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ശെമാശനാണ് (വൈദികാര്‍ത്ഥി) എനിക്ക് കുഞ്ഞബ്ദുള്ളയെ ആദ്യം പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. വെറുതെ വായിച്ച് നോക്കാൻ പറഞ്ഞ് എനിക്ക് തന്ന ചുവന്ന പുറംചട്ടയുള്ള ആ പുസ്തകത്തെയും സെമിനാരിയിൽനിന്ന് പുറത്ത് പോന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒപ്പം കൂട്ടി. ഇത്തവണ ചേട്ടൻ അവധിക്ക് നാട്ടിൽ വന്ന് പോയപ്പോൾ സ്മാരകശില വായിക്കാനായി കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. ഇന്നുരാവിലെ ചേട്ടൻ എനിക്കയച്ച ഒരുപറ്റം ശബ്ദ സന്ദേശങ്ങളാണ് ഈ കുറിപ്പിന് ആധാരം.

ചേട്ടൻ നിരത്തിയ വാദങ്ങൾ-

1. എടാ കുഞ്ഞബ്ദുള്ളേടെ സ്മാരകശില എന്ന ആ പുസ്തകമില്ലേ അത് നിറയെ തെറ്റുകളുണ്ട്. കുഞ്ഞാലിയുടെ സുന്നത്ത് കല്ല്യാണത്തിന് കൊണ്ടുന്ന മൂരിയെ കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് പ്ലാവിൻ ചോട്ടിലാണെന്ന് ആദ്യം പറയുന്നു. രണ്ടാമത്, മൂരിയെ കൊല്ലാനായി അറവുകാരൻ മൂരിയെ കെട്ടിയ തെങ്ങിൻ ചോട്ടിലേക്ക് പോയിയെന്നാണ് പറയുന്നത്.

2. കുഞ്ഞാലി എറമുള്ളാനോട് പള്ളി കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിക്കാൻ ചോദിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് മയ്യത്തുകളുടെ നെയ്യുള്ള വെള്ളമായതിനാൽ ഇന്നേവരെ ആരും പള്ളി കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. പിന്നീട് വെള്ളം വലിച്ച് മടുത്തപ്പോൾ എറമുള്ളാൻ തൊട്ടിയിൽനിന്നും വെള്ളം കുടിച്ചതായും, ഇതെങ്ങനെ?

3. സുന്നത്ത് കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് അധികം താമസിക്കാതെകുഞ്ഞാലി മുകൾനിലയിലേക്ക് കിടപ്പ് മാറ്റി. അതുകൊണ്ട് പൂക്കുഞ്ഞി ബീയെ അവിടെനിന്നും മാറ്റി കിടത്താൻ ആറ്റബീ തീരുമാനിച്ചുവെന്നും പറയുന്നു. പീന്നീട്, പാത്തുമ്മയുടെകൂടെ കുഞ്ഞി ബീ ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞാലിയെ മുകൾ നിലയിലേക്ക് വിട്ടുവെന്നുമാണ് പറയുന്നത്.

4. കുതിരയ്ക്ക് തൂറ്റുപിടിച്ചതുകൊണ്ട് പൂക്കോയ തങ്ങൾ സവാരിക്ക് പോയില്ലെന്നു പറയുന്നുണ്ട്. ശേഷം മറ്റൊരിടത്ത് കുതിരയ്ക്ക് വാതം പിടിച്ചതുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി തങ്ങൾ കുതിര സവാരി ഒഴിവാക്കിയെന്നും പറയുന്നു. തൂറ്റുപിടിച്ചപ്പോൾ സവാരി മുടങ്ങിയിരുന്നല്ലോ പിന്നെങ്ങനെ വാതം പിടിച്ചപ്പോൾ ആദ്യമായിട്ടാണ് സവാരി മുടങ്ങിയതെന്ന് പറയാനാകും?

2009ൽ സ്മാരക ശിലകൾ വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ട സമാന സംശയം എന്റെ ചേട്ടനും ഉണ്ടായെന്നത് ഇപ്പോഴെന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പീന്നീട് ഫിക്ഷൻ എഡിറ്റിങ്ങിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോഴൊക്കെ കുഞ്ഞബ്ദുള്ളയുടെ സ്മാരകശില എന്റെ മനസിലേക്കെത്തി തെറ്റുകളുടെ താളുകൾ മറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു എഴുത്തുകാരന് സ്വയം എഡിറ്ററാകാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളുടെ സഹായം തേടണമെന്നുതന്നെയാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. കൃത്യമായ വെട്ടിത്തിരുത്തലുകളില്ലെങ്കിൽ വായനയുടെ ഒഴുക്കിനിടയിൽ സംശയത്തിന്റെ ചുഴികൾ രൂപപ്പെടുത്തുകയും അത് വായനക്കാരെ അസ്വസ്ഥരാക്കുകയുംചെയ്യും.

(ഫേസ്ബുക്കിൽ കുറിച്ചത്)

Sunday, 13 September 2020

പറ്റുപടി



“എടാവ്വേ നീയല്ല നിന്റെ കാർന്നോപ്പടി ഔതക്കുട്ടി വിചാരിച്ചാലും നീയൊന്നും എന്റെ പറമ്പിലെ ഒരുപിടി മണ്ണ് ചുരണ്ടിയെടുക്കത്തില്ല,” വെട്ടിക്കാട്ട് എൽസിച്ചേടത്തി തോണക്കര അവിരായോട് അടച്ചു പറഞ്ഞു.

“കോളറീന്ന് പിടിവിടടീ തേവിടിശ്ശീ”ന്നും പറഞ്ഞ് അവിരാ കുതറി.

“എടാ ചെക്കാ, സർക്കാര് കുത്തിയ സർവ്വേക്കല്ല് അവിടെത്തന്നെ കെടക്കട്ടെ. അതെന്റെ മടിക്കുത്തേലേക്ക് കേറ്റിക്കുത്താന്നു വിചാരിക്കുന്ന നിന്റെ തന്തയോട് അതൊന്നും നടപ്പില്ലെന്ന് പോയി പറഞ്ഞേര്, നാവിക്ക് മട്ടുകാല് കേറണ്ടേൽ പോടാ ചെക്കാ,” എന്നുമ്പറഞ്ഞ് എൽസിച്ചേടത്തി ഈണ്ടിക്ക് താഴെയുള്ള വഴിയേ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

എൽസി ചേച്ചടത്തിയോടു തോണക്കര അവിരാ കോർക്കുന്നതിനും രണ്ടാഴ്ച മുന്നേയാണ് മുരിയങ്കരിയിൽ ദേവസ്യക്കുട്ടിയും അനിയൻ ആന്റോയുംകൂടി *പേത്രത്തായ്ക്ക് കശാപ്പ് ചെയ്യാനുള്ള പോത്തിനേയുംകൊണ്ട് തെയ്യമ്പാടിയിലെത്തിയത്.

പോത്തിനെ എൽസിച്ചേടത്തിയും കണ്ടതാണ്. നാലുകിലോ ഇറച്ചിയും കരളും വീട്ടിലേക്കു കൊടുത്തുവിട്ടേക്കണേന്ന് അപ്പോൾത്തന്നെ ആന്റോയോടു ചട്ടംകെട്ടുകയും ചെയ്തു.

തെയ്യമ്പാടി കുന്നിന്റെ വടക്കേ ചെരുവിലാണ് എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ വീട്. ദില്ലി പൊലീസിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന ബേബിയായിരുന്നു കെട്ടിയോൻ. പട്ടാളത്തിൽ നേഴ്സായിരുന്നു എൽസിച്ചേടത്തി. തെണ്ണൂറ്റൊമ്പതിലെ മാർച്ച് മാസം അപ്പനെ കാണാൻ എൽസിച്ചേടത്തി നാട്ടിലേക്ക് പോരാനിരുന്ന അന്ന് സ്കൂട്ടർ ടാങ്കറിലിടിച്ച് ബേബിച്ചേട്ടൻ മരിച്ചു. കെട്ടിയോന്റെ ശവവുമായി നാട്ടിലെത്തിയ എൽസിച്ചേടത്തി പിന്നെ ദില്ലിയിലേക്ക് പോയില്ല.

ശവം നാട്ടിലെത്തിച്ച് അടക്കാനൊക്കെ എൽസിച്ചേടത്തി തന്റേടം കാണിച്ചു. പെണ്ണേ നിനക്കിനി ആരുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് ആവലാതിപ്പെട്ട് വീട്ടിലെത്തിയ ബന്ധുക്കളെയും അയൽപ്പക്കത്തെ ചേട്ടത്തിമാരെയും എൽസിച്ചേടത്തിതന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് മടക്കിയയച്ചു. ആ പെണ്ണിന്റെ തന്റേടം കണ്ടില്ലേന്നും പിറുപിറുത്ത് വന്നോരൊക്കെ തിരിച്ചു പോയി.

മരിക്കുമ്പോൾ ബേബി ചേട്ടൻ ദില്ലി പൊലീസിൽനിന്നും സസ്പെൻഷനിലായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഏതോ ഫയൽ കാണാതെപോയത് ബേബിച്ചേട്ടന്റെ പിടിപ്പുകേടുകൊണ്ടാണെന്നായിരുന്നു മേലാളന്മാരുടെ വിശദീകരണം. എന്നാലങ്ങനെയൊരു ഫയൽ താൻ കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലല്ലോയെന്നോർത്ത് ബേബിച്ചേട്ടൻ വിഷമത്തിലായി. ദിവസം ഏറുംതോറും ബേബിച്ചേട്ടൻ എൽസിച്ചേടത്തിയോടുതന്നെ മിണ്ടാതായി.

“ഇങ്ങനെ ചടഞ്ഞുകൂടിയിരുന്നിട്ടെന്നാത്തിനാ? നമുക്കൊന്ന് നാട്ടിൽ പോയേച്ചുവരാം” എന്ന് എൽസിച്ചേടത്തിയാണ് ബേബിച്ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞത്.

“ട്രെയിനിലിരിക്കുമ്പോ വല്ലതും തിന്നണ്ടേ വല്ലതും വാങ്ങിയിട്ടു വരാം” എന്നുപറഞ്ഞ് വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങിപ്പോയ ബേബിച്ചേട്ടനെ പിന്നെ എൽസിച്ചേടത്തി കണ്ടത് ശവപ്പെട്ടിക്ക് മുകളിലുറപ്പിച്ച ചില്ലിന്റെ ചതുര വടിവിലൂടെയാണ്.

കർത്താവിന്റെ പീഡയെപ്രതി തനിക്ക് എല്ലാം സഹിക്കാനുള്ള ശക്തിതരണമേയെന്ന് എൽസിച്ചേടത്തി മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. ബേബിച്ചേട്ടന്റെ ഓഫീസിൽനിന്നും ഒന്നുരണ്ടുപേർ ആശുപത്രിവരെ വന്ന് പോയതല്ലാതെ ബോഡി എങ്ങനെ നാട്ടിലെത്തിക്കുമെന്ന് ആരും ചോദിച്ചില്ല. കുരിശിന്റെ വഴിയും ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് എൽസി ആമ്പുലൻസിലിരുന്നു. കെട്ടിയോന്റെ ശരീരത്തിനടുത്തിരുന്ന് എൽസിച്ചേടത്തി കർത്താവിന്റെ പങ്കപ്പാടോർത്ത് കരഞ്ഞു. നാലാം നാൾ തെയ്യമ്പാടിയിലേക്ക് ആമ്പുലൻസെത്തിയപ്പോഴേക്കും താൻ ഇനി ഒറ്റയാണെന്നും തനിക്കിനി താൻ മാത്രമാണെന്നും എൽസി ഉറപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

കെട്ടിയോൻ പോയതിന്റെ ആലസ്യത്തിലിരിക്കുന്ന എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ വീടിനു മുന്നിലൂടെ ഒരു വൈകിട്ട് തകിടിയേൽ തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ കുടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വരികയാണ്. വീടിന് മുന്നിലെത്തിയതും അയാൾ എസിച്ചേടത്തിയെ നോക്കി രണ്ടു തെറിയങ്ങ് പാസാക്കി. എൽസിയുടെ ശരീര വർണ്ണനയൊക്കെ നടത്തി തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ മൂത്ത് നിക്കുവാണ്. തിണ്ണേലിരുന്ന എൽസിച്ചേടത്തി ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് തൊമ്മിയെ ഉരുപ്പടങ്കംപിടിച്ചു. എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ മുട്ടുകാൽ തൊമ്മിയുടെ നാഭിയിൽ തൊട്ടുതാന്നതും അതേ ആഘാതത്തിന്റെ പകപ്പിൽ അയാൾ ഇടവഴിയിലേക്ക് മലച്ചുവീണു.

അങ്ങനെയാണ് എൽസി ചേടത്തിയുടെ വീടിന് പോലീസ് സ്റ്റേഷനെന്ന് പേരുവീണത്. താന്നിക്കൽ അവറാച്ചന്റെ ലൈസൻസിലുള്ള ഷാപ്പിലിരുന്ന് പന്നി ഉലർത്തിയതും കൂട്ടി കള്ളിറക്കിക്കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ ആണുങ്ങളാരും പിന്നീട് എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ വീടിനുമുന്നിലൂടെ പോകാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ വീടുകഴിഞ്ഞാൽ തെയ്യമ്പാടി പുഴയും അതിനപ്പുറം ഇനിയൊരിക്കൽക്കൂടി പുഴകടക്കാനാകുമോയെന്നാശങ്കപ്പെട്ടുനിൽക്കുന്ന ആറളം കാടുമാണ്. പുഴകടന്നെത്തുന്ന ജന്തുക്കളുടെ ശല്യം സഹിക്കവയ്യാണ്ടായപ്പോഴാണ് ബേബിയുടെ അനിയത്തിയെ കെട്ടിയോൻ സജിയപ്പൻ ഒരു നാടൻ തോക്ക് എൽസിച്ചേടത്തിക്ക് കൊണ്ടുക്കൊടുത്തത്.

“തോക്കും തൂക്കി നടന്നാപ്പോരല്ലോ സജിയപ്പാ ഉന്നം കിട്ടണേൽ എന്നാ ചെയ്യും” എൽസിച്ചേടത്തി ചോദിച്ചു.

“ശീമ ചേമ്പിന്റെ ഇലയെടുത്ത് ഈണ്ടീന്മേൽ കൊളുത്തി വെക്കണം. എന്നിട്ട് ഇലേടെ ഞരമ്പുകൾ ചേരുന്നോടം നോക്കി അങ്ങ് കീച്ചിയേക്കണം ചേടത്ത്യേ.”

അങ്ങനെ സന്ധ്യയ്ക്ക് തെയ്യമ്പാടിയുടെ വടക്കുഭാഗത്തുനിന്നും വെടിയൊച്ച കേട്ടുതുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

തോക്കും കൊണ്ട് അഭ്യാസം തൊടങ്ങിയതിൽപ്പിന്നെ എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിനോക്കാനുംകൂടി ആരും തുനിഞ്ഞില്ല. ഒറ്റ ബുദ്ധിക്കാരി അറുവാണിച്ചി എന്നതേലും ചെയ്താലോയെന്നായി തെയ്യമ്പാടിക്കാരുടെ ചിന്ത.

തേഞ്ഞൊഴിഞ്ഞ ചകിരിയും വാഴക്കച്ചിയും ചാരത്തിൽമുക്കി പാത്രം തേച്ചുമെഴുക്കുകയായിരുന്നു എൽസിച്ചേടത്തി. കണ്ടാലേ പേടിയാവുന്ന നല്ല എമണ്ടൻ വളർത്തുനായ്ക്കൾ മൂന്നെണ്ണം പൊരേടെ പരിയമ്പുറത്തായി സെൻട്രി കണക്കെ ജാഗ്രതയോടെ നിന്നു. നാളെ ശനിയാഴ്ച, പേത്രത്താ ആയിക്കോണ്ട് ആന്റോ പിള്ളാരുടെ കയ്യിൽ ഇറച്ചി കൊടുത്തുവിടണ്ടതാണല്ലോയെന്നും ആലോചിച്ച് നിക്കുമ്പോഴാണ് തൊണ്ടിൽനിന്നും എൽസിച്ചേട്ടത്തിയേന്നുള്ള വിളികേട്ടത്. പട്ടികളെ കെട്ടിയിട്ടേക്കുവല്ലേ പിന്നെ ആരാണേലും കേറി വന്നാലെന്താന്നും വിചാരിച്ച് മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോഴുണ്ട് ആന്റോയും കശാപ്പുകാരൻ മാപ്ലയും തൊണ്ടിൽ നിൽക്കുന്നു.

“അതെന്നാ പറ്റിയെടാ ആന്റോയേ നേരം ഉച്ചയായിട്ടും ഇറച്ചി കിട്ടീലല്ലോ?” എൽസിച്ചേടത്തി ചോദിച്ചു.

“ചേച്ചീ അക്കാര്യം പറയാനാ ഞങ്ങളുവന്നത്,

കുതറിപ്പോകാണ്ടിരിക്കാൻ കാലൊക്കെ കൂച്ചിക്കെട്ടി നിർത്തീട്ടാ പോത്തിന്റെ താട കണ്ടിച്ചത്, ഉന്തിമറിച്ചിടാൻ നോക്കുമ്പോ കിട്ടിയ ഊക്കിൽ കെട്ടുംപൊട്ടിച്ച് ഒരോട്ടം. പോത്തിപ്പോ കുന്നപ്പള്ളിക്കാരുടെ റബ്ബർ തോട്ടത്തിൽ നിപ്പുണ്ട്”.

“സജിയപ്പന് നേരമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ്. എൽസിച്ചേടത്തിയോട് ചോദിച്ചാ ചെലപ്പോ വന്നേക്കുമെന്ന് അങ്ങേരാ പറഞ്ഞത്”.

“ചേടത്തി വന്നാൽ ഞങ്ങക്ക് ഉപകാരമായേനെ”- ആന്റോ പറഞ്ഞു.

ഓഹോ ഇനി പോത്തിനെ കൊന്ന് ഇറച്ചി എടുത്തിട്ടുവേണോ തിന്നാനെന്ന് ഉറക്കെ ആത്മഗതപ്പെട്ട് പുരയ്ക്കകത്തേക്കു പോയ എൽസിച്ചേടത്തി തോക്കും കൊണ്ടാണ്, പിന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.

ആന്റോയുടെ ഫോർവീൽ ജീപ്പിക്കേറി കുന്നപ്പള്ളിക്കാരുടെ റബ്ബർത്തോട്ടത്തിലെത്തുമ്പോഴേക്ക് ആണുങ്ങൾ അവിടെ കൂടിയിരുന്നു. ‘എടാ ഇതിപ്പോ വെട്ടുപോത്തുകളൊരുപാടുണ്ടല്ലോ, ഏതിനെ കാച്ചണ’മെന്നൂറിച്ചിരിച്ച് എൽസിച്ചേടത്തി ജീപ്പിൽനിന്നും ഇറങ്ങി.

“ഇക്കുറി വെടിയെറച്ചി കഴിക്കാനാണ് യോഗം” റബ്ബർത്തോട്ടത്തിലെ കാറ്റിൽനിന്നും കുശുകുശുപ്പുണ്ടായി. വെറുതെ എൽസീടെ തനിക്കൊണം കാണണ്ടേൽ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിയെടേയെന്ന് ഉടനേ മറുപടീംവന്നു.

തോക്കിൽ തിരനിറച്ച് സൂക്ഷ്മതയോടെ എൽസിച്ചേടത്തി കുന്നപ്പള്ളിക്കാരുടെ റബ്ബർത്തോട്ടത്തിലേക്കിറങ്ങി, റബ്ബർബോർഡുകാരെ വെട്ടിച്ച് വളർന്നുപൊന്തിയ കൂറ്റൻ ആഞ്ഞിലിക്ക് ചുവട്ടിലേക്ക് പതിയെ അവർ നീങ്ങി നിന്നു. ആദ്യത്തെ വെടി പൊട്ടിയതും റബ്ബർത്തോട്ടത്തിൽനിന്നും ആരവം ഉയർന്നു. കാണികളൊരുപാടുള്ള ഏതോ കളിക്കളത്തിലാണ് താനെന്ന് എൽസിച്ചേടത്തിക്ക് തോന്നി.

കയ്യാലകളും റബ്ബർത്തോട്ടവും കടന്ന് പോത്തോടി. എൽസിച്ചേടത്തിയും ഓടി, പിന്നാലെ ആന്റോയും ദേവസ്യക്കുട്ടിയുമുണ്ട്. കുന്നപ്പള്ളിക്കാരുടെ അതിരിലെ ഇടുക്ക് വഴിക്ക് മുകളിലൂടെ പോത്ത് അപ്പുറത്തെ തെരുവക്കാട്ടിലേക്ക് ചാടി. എൽസിച്ചേടത്തി ഓട്ടത്തിനിടയിൽ അതുവരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഊക്കിൽ തെരുവക്കാട്ടിലേക്ക് ചാടിയിരുന്നു.

“വിടല്ല് ചേച്ച്യേ” ആന്റോയുടെ ഒച്ച കിതപ്പിനിടയിൽനിന്നും ഉയർന്നു.

വെപ്രാളംകൊണ്ട് പോത്ത് ദയനീയമായി മുക്രയിട്ടു. മരണക്കളിയുടെ വേഗമേറിയതായി പോത്തിനും എൽസിച്ചേച്ചിക്കും ഒരുപോലെ തോന്നി. തെരുവക്കാടിന്റെ മൂർച്ചയിൽ എൽസിയുടെ ശരീരത്തിൽനിന്നും രക്തം പൊടിഞ്ഞു.

കൊല്ല്… കൊല്ല്… തെരുവകൾ മൂർച്ചയുള്ള ഇലകൾ തമ്മിലുരച്ച് ആർപ്പിട്ടു.

വട്ടമരത്തിന്റെ കുറ്റിയിൽ തടഞ്ഞുവീണ ദേവസ്യകുട്ടിയെ എണീപ്പിക്കാനായി ആന്റോ പിന്നോട്ടോടിയപ്പോഴേക്ക് വെടികാണാൻ കൂടിയവർ പോത്തിനും എൽസിച്ചേടത്തിക്കും പിന്നാലെ തെരുവക്കാടും കടന്ന് മറഞ്ഞു.

എൽസിച്ചേടത്തിക്ക് പിള്ളേരില്ലാത്തോണ്ട് നാട്ടിലെ ആണുങ്ങൾ മച്ചിയെന്നും കെട്ടിയോനെ കൊല്ലിയെന്നും രഹസ്യത്തിൽ വിളിക്കാറുണ്ട്. പെണ്ണാണെങ്കിൽ കെട്ടിയോൻ ചത്തിട്ടും വിഷമമൊന്നുമില്ലാതെ ജീവിക്കുമോയെന്ന് നാട്ടിലെ ചില പെണ്ണുങ്ങളും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കെട്ടിയോനെ കൊല്ലിച്ചിട്ട് അവളിവിടെ വന്ന് ഒറ്റപ്പൂരാടമായി സുഖമായി ജീവിക്കുന്നതുകണ്ടില്ലേന്ന് വേറെ ചിലർ.

തെയ്യം കെട്ടുകാരന്റെ തെങ്ങുതോപ്പിലേക്ക് പോത്ത് പുഴകടന്നു കയറി. തെങ്ങും തോപ്പിന്റെ അതിരിലെ രണ്ടാൾപ്പോക്കമുള്ള ഈണ്ടിക്കരുകിയിലെത്തിയപ്പോഴേക്ക് ഇനിയെങ്ങോട്ടോടും എന്ന ആശങ്കയിൽ പോത്ത് വേഗത കുറച്ചു. രണ്ടാമത്തെ ഉന്നം പാഴാക്കരുതെന്നുറച്ച് എൽസി കാഞ്ചി വലിച്ചു. പോത്തിന്റെ തലയും തുളച്ച് ഒരു മൂളൽ കടന്നുപോയി. ഇനി എന്നാചെയ്യുമെന്നാലോചിച്ച് കുഴങ്ങിയപോത്ത് തിലകന്റെ പറമ്പിൽ ചോരതുപ്പിവീണു.

എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ പറമ്പിനപ്പുറത്താണ് രാഘവന്റെ പത്ത്സെന്റ് സ്ഥലം. രാഘവന്റെ പുരയിടത്തിലേക്ക് വഴി ചോദിച്ചിട്ട് എൽസിച്ചേടത്തി കൊടുക്കാത്തേന്റെ കെറുവ് തീർക്കാൻ എൽസിച്ചേടത്തിയെപ്പറ്റി അയാൾ പറഞ്ഞുനടക്കാത്തതായി ഒന്നുമില്ലെന്നാണ് നാട്ടുകാർ പറയുന്നത്.

കുന്നപ്പള്ളിക്കാരുടെ പറമ്പിൽ രാഘവനും ഉണ്ടായിരുന്നു. വാതം വന്ന് നീരുകെട്ടിയ കാലുമായി പോത്തിന്റെ പുറകേ ഓടാനൊന്നും വയ്യ, എന്നാലിതുവഴി വന്നതല്ലേ കുറച്ച് വെറ്റിലയും പറിച്ച് പോകാമെന്നു വിചാരിച്ച് രാഘവൻ കുന്നപ്പള്ളി *പീലിച്ചായന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പിടിപ്പിച്ചു.
നാട്ടുകാര്യോം പറഞ്ഞ് രാഘവനും പീലിച്ചായനും വെറ്റക്കൊടിമരം നിന്ന കിണറ്റുകരയിലേക്ക് മുറ്റത്തെ പടിയിറങ്ങി നടന്നു.

ഓടത്തോട്ടിയുടെ തലയ്ക്കൽ വെറ്റിലത്തണ്ടിൽ കൊളുത്തി വലിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഷേവിങ് ബ്ലേഡ് ചെരിച്ച് കുത്തിക്കൊണ്ട് രാഘവൻ പീലിച്ചായനോട് പറഞ്ഞു.
“കെട്ടിയോൻ ചത്തത് നന്നായി അല്ലേൽ ഓൾടെ ചീലയ്ക്കടിയിൽക്കിടന്ന് ഓൻ കഷ്ട്പ്പെട്ടേനെ,”

“തന്നെ…” പീലിച്ചായൻ പറഞ്ഞു.

“കഴിഞ്ഞ ചൊവ്വാഴ്ച ഞാനും കൃഷ്ണൻകുട്ടി ആശാരീടെ ഇളയത് പ്രകാശനും സന്ധ്യയ്ക്ക് തെയ്യമ്പാടി മലയ്ക്കോട്ട് പോയതായിരുന്നു”.

“ഉവ്വ… എന്നിട്ട്…,” പീലിച്ചായൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഭാവിച്ചു.

“കൊറച്ച് കപ്പയും കാച്ചിലും ഇട്ടിട്ടുണ്ടേ… വല്ലാത്ത പന്നിശല്ല്യമാണ്, പന്നിവരുന്നുണ്ടേൽ തുരത്താനായിട്ട് മലയ്ക്കോട്ട് പോയതാ”.

“മലയ്ക്കലെ ഷെഡ്ഡിൽ പോയി രണ്ടെറക്ക് നാടനും കുടിച്ച് മണി രാത്രി പന്ത്രണ്ടായിക്കാണും, പന്നീം പട്ടീമൊന്നും ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് മലയിറങ്ങാന്നുവെച്ചു”.

“അങ്ങനെ മലയിറങ്ങി വരുമ്പോഴുണ്ട് താടീം മുടീം ഒക്കെ നീട്ടിയ ഒരുത്തൻ എൽസീടെ വീടിനങ്ങോട്ടുള്ള ഇടുക്കെടേക്കൂടെ നടന്നുപോകുന്നു… നേരായ മാർഗ്ഗത്തീ വരുന്നോനാണേൽ അവക്കടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴീക്കൂടെ പോയാലെന്നാന്ന് ഞങ്ങക്കൊരു സംശയം”.

സംശയം ശരിവച്ച്, ‘അത് നേരാണല്ലോന്ന്,’ പീലിച്ചായനും പറഞ്ഞു.

“അങ്ങനെ ഞാനും പ്രകാശനുംകൂടി എന്നാപ്പിന്നെ ഇതാരാണെന്നൊന്നു കണ്ടേക്കാമെന്നു വിചാരിച്ച് ഒച്ചയൊന്നും കേൾപ്പിക്കാണ്ട് പതുങ്ങനെ പുറകേ പിടിച്ചു”.

“കെട്ടിയോനില്ലാത്ത ഓൾടെ പാതിരാ സമ്പർക്കം ആരോടാന്നറിയണോല്ലോ…”

“എന്നിട്ട് എന്നാ ഉണ്ടായേന്ന് ഒന്ന് പറയെടാ രാഘവാ” പീലിച്ചായൻ അക്ഷമനായി.

“തോണക്കര അവിരായ്ടെ പറമ്പീന്നൊള്ള ഇടുക്കിടേക്കൂടെ എറങ്ങി അയാൾ നേരെ എൽസീടെ വീട്ടിലേക്ക് കേറി. ഞങ്ങളും പിന്നാലെ പോയി. പക്ഷേ സംഭവമെന്നാച്ചാ എൽസീടെ വീട്ടിലെ പട്ടികളൊന്നും മിണ്ടീല. വാതില് തൊറന്ന് അവൾ അയാളെ വീട്ടിലേക്ക് കേറ്റുവേം ചെയ്തു.”

“എന്നാപ്പിന്നെ അവനെ ഇപ്പത്തന്നെ കണ്ടേക്കാന്നുവിചാരിച്ച് അവക്കടെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് ഒച്ചകേപ്പിക്കാണ്ട് കേറുവേം അതുവരെ മിണ്ടാണ്ടിരുന്ന പട്ടികളെല്ലാംകൂടെ പാഞ്ഞുവന്നതും ഒന്നിച്ചാരുന്നു.”

“എന്റെ പീലിച്ചായാ ജീവനീ കൊതിയൊള്ളോണ്ട് ഞങ്ങൾ ഓടി.”

എൽസിയെപ്പറ്റി കേട്ടത് നേരാണോയെന്ന് പീലിച്ചായൻ കണ്ടവരോടൊക്കെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നേരത്ത് തിലകന്റെ പറമ്പിലുണ്ടായിരുന്നവർക്ക് പോത്തിനെ അവിടെയിട്ട് വെട്ടണോ അതോ ആലയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോണോ എന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് തീരുമാനമായിരുന്നില്ല.

എന്നാപ്പിന്നെ ഇവിടെയിട്ടുതന്നെ പോത്തിനെ വെട്ടാം എന്ന് മാപ്ല പറഞ്ഞു.

“ഇനി ഇതിനേംകൊണ്ട് ആലേലെത്തുമ്പോഴേക്ക് രാത്രിയാകും,” ആന്റോ പറഞ്ഞത് നേരാണെന്ന് മാപ്ല ശരിവച്ചു. ‘എന്നാപ്പിന്നെ അങ്ങനെയായിക്കോട്ടേ’ന്ന് ദേവസ്യക്കുട്ടി പക്ഷം വ്യക്തമാക്കി.

രാത്രിയായപ്പോഴേക്ക് ആന്റോതന്നെ ഇറച്ചിയും വെടിക്കുള്ള നന്ദിയറിയിക്കാനായി ഒരു കോത്തക്കുപ്പിയിൽ വാറ്റുമായി എൽസിച്ചേടത്തിയെ കാണാൻ ചെന്നു. നെല്ലിട്ട് വാറ്റിയതാ ചേച്ചീ നല്ല പിടുത്തമായിരിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞ് ആന്റോ ചെന്നപാടേതന്നെ ഇറങ്ങി.

“അവൾ നമ്മക്കൊന്നും തരുകേലായിരിക്കും, ഇഷ്ടക്കാർക്ക് മാത്രമാ കൊടുപ്പ്”. ഇറച്ചികഷ്ണത്തിലൊരെണ്ണമെടുത്ത് വായിലിട്ട് “ഞ്ട്ട” എന്ന് ഞൊട്ടിക്കൊണ്ട് തകിടിയേൽ തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

“എന്നാ ഞങ്ങക്കുംകൂടി തരാവോന്ന് കാർന്നോര് ചെന്ന് ചോയീര്”, ഷാപ്പിലുണ്ടായിരുന്ന രാഘവൻ പറഞ്ഞു.

“കാർന്നോർക്ക് കിട്ടിയതൊന്നും പോരായിരിക്കും” ലൈസൻസി അവറാന്റെ ഒച്ച കള്ളുകുപ്പിക്കിടയിൽനിന്നു കേട്ടു.

“വെടീടെ ചൂടുള്ള ഇറച്ചിയാണ് കേട്ടോ നിങ്ങ മുണുങ്ങുന്നത്”

-അവറാച്ചനിത് പറഞ്ഞതും വായിലെടുത്ത കള്ള് മൂക്കിലൂടെ ചീറ്റിച്ച് ചുമച്ചു ചിരിച്ചും കള്ള്ഷാപ്പ് ഒന്നിളകിയിരുന്നു.

“അവടെ വീട്ടീ വന്നുപോകുന്നോനെ എന്നാപ്പിന്നെ കയ്യോടെ പിടിക്കരുതോ രാഘവോ?”

അങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം എല്ലാവരുംകൂടിയെടുക്കുവാണേൽ റെഡിയാണെന്ന് രാഘവനും പറഞ്ഞു.

എന്നാ അങ്ങനെയാകട്ടേന്ന് കള്ളുഷാപ്പും തലയനക്കി. നാളെത്തൊട്ട് നോമ്പുകാലമല്ലേ, ഇനിയവക്ക് നന്നാകാൻ തോന്നിയാലോന്നാശങ്കപ്പെട്ട് എല്ലാവരും അന്നേക്ക് പിരിഞ്ഞു.

വളയംകോട്ടെ ഷാപ്പിൽ കലക്ക് വെള്ളം കൊടുത്തെന്നും പറഞ്ഞ് പിറ്റേ ദിവസം കഷ്ടകാലത്തിന് അവറാച്ചനെ എക്സൈസുകാര് കൊണ്ടുപോയി. തെയ്യമ്പാടിയിലെയും വളയംകോട്ടെയും ഷാപ്പുകൾ ഒരുമിച്ചു പൂട്ടിയകാരണം ഇനി കള്ളന്വേഷിച്ച് നടക്കാനൊന്നും മേലെന്നുവിചാരിച്ച് കശുമാങ്ങാ പിഴിയാമെന്ന് രാഘവനും തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രം തീരുമാനമാകാതെ പോകുകയും ചെയ്തു.

വായ് നനയ്ക്കാൻ വല്ലതും കിട്ടുമോയെന്നും ചോദിച്ച് തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ തെയ്യമ്പാടിക്കുന്നിലെ ഒറ്റമുറി ഷെഡ്ഡിലെത്തി. ‘കൈ സഹായത്തിന് ആളെ ആവശ്യമുണ്ടേൽ പറഞ്ഞേക്കണേടാ, ചില്ലറ വല്ലതും തന്നാമതി’യെന്നുപറഞ്ഞ് തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ രാഘവനെ നോക്കി. പാതിരായ്ക്ക് നിക്കാൻ പറ്റൂങ്കി നിന്നോളാൻ രാഘവനും പറഞ്ഞു.

ഷാപ്പ് പൂട്ടിയതിന്റെ വിഷമം ആരെയും അനുഭവിപ്പിക്കാതെ രാഘവന്റെ വാറ്റ് തെയ്യമ്പാടിയിലെ കുന്നിനുമുകളിൽനിന്നും സുലഭം ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഈസ്റ്റർ ഞായറാഴ്ച പാതിരാ കുർബ്ബാന പകുതിയായ നേരത്ത് പിറ്റേന്നത്തേക്കുള്ളതെല്ലാം കുപ്പിയിലാക്കിവച്ച് രാഘവനും തൊമ്മിച്ചേട്ടനും തെയ്യമ്പാടിക്കുന്നിറങ്ങി.

രാഘവനാണത് കണ്ടത്, തോണക്കരക്കാരുടെ റബർഷീറ്റ് പുരയ്ക്കടുത്തൂന്ന് ഒരനക്കം. ആരോ കുന്നിറങ്ങി പോകുകയാണ്. പാതിരാ കുർബ്ബാനയ്ക്കു പോയ തക്കം നോക്കി ആരെങ്കിലും കളവിനിറങ്ങിയതാണെന്നു വിചാരിക്കുമ്പോഴേയ്ക്ക്, ‘നമ്മള് നോക്കിയിരുന്നില്ലേലും കർത്താവ് അവനെ നമ്മുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് കണ്ടോടാ’ന്നും പറഞ്ഞ് തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ വേഗം നടക്കാൻ രാഘവനോട് ആംഗ്യംകാട്ടി.

“തൊമ്മിച്ചേട്ടാ, ഞാൻ വിടുവാ പറഞ്ഞതല്ലെന്ന് ഇപ്പോഴെങ്കിലും മനസിലായോ?” പിന്നാലെ എത്താൻ ശ്രമപ്പെടുന്നതിനിടയിൽ രാഘവൻ പറഞ്ഞു.

വീടിന്റെ പടിയിലെത്തിയപ്പോഴേക്ക് അയാളെ കയറ്റി എൽസി വീടിന്റെ വാതിലടയ്ക്കുന്നത് രാഘവനും തൊമ്മിച്ചേട്ടനും ഒരുപോലെ കണ്ടു. ഈ പാതിരായ്ക്ക് ഒരുത്തൻ കേറിവന്നിട്ടും ഈ പട്ടികളെന്നാ മിണ്ടാത്തേന്ന് ഇരുവരും ഒരുമനസ്സോടെ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.

അവരൊന്ന് മൂത്തു വരുമ്പോഴേക്ക് നമ്മക്ക് ഇടപെടാമെന്ന് തൊമ്മിച്ചേട്ടനാണു പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ രണ്ടെണ്ണം ഇറക്കീട്ടാകാം എന്നായി രാഘവൻ.

എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ വീട്ടുമുറ്റക്കെട്ടിൽ ചാരിയിരുന്ന്, വാറ്റിറക്കിക്കൊണ്ട്, ‘എൽസിക്ക് നല്ല ഉന്നവാ, സൂക്ഷിച്ചോളണേ’ന്നു രാഘവൻ പറഞ്ഞു.

“അവക്കടെ ഉന്നം ശരിയാണോന്ന് നോക്കാനല്ലേ രാഘവാ നമ്മളിവിടെ കുത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്,” എന്നായി തൊമ്മിച്ചേട്ടൻ.

വെളുപ്പിനെ രണ്ടോടടുത്ത സമയത്ത്, രാഘവനും തൊമ്മിച്ചേട്ടനും മുറ്റത്ത് പട്ടികളുണ്ടാകുമെന്ന ജാഗ്രതയിൽ അരമതിലിനപ്പുറത്തേക്ക് ചാടിയിരുന്നു. ശ്ശെടാ ഈ ഉണക്കൻ പട്ടികളെന്നാ മിണ്ടാത്തതെന്ന ചിന്തയിൽ, പെരയ്ക്കകത്തെ വെളിച്ചത്തിൽനിന്നും എൽസിച്ചേടത്തിയുടെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് ഏതു ഭാഗത്തൂടെയാണെന്ന് അവർ കാതോർത്തു.

പാത്തും പതുങ്ങിയും നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരുപട്ടി ഓടിവന്ന് നിങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കയായിരുന്നെന്നമട്ടിൽ ഇരുവരെയും മണപ്പിച്ചു നോക്കിയിട്ട് ഓടിപ്പോയി. ശ്ശെടാ ഇതെന്നാകൂത്തെന്നും വിചാരിച്ച് രാഘവനും തൊമ്മിച്ചേട്ടനും മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കിയിട്ട് ഇനിയെന്നാ പേടിക്കാനാണെന്നമട്ടിൽ നടുമുറിയുടെ ജനാലയ്ക്കരുകിലേക്ക് ചെന്നു.

പെരയ്ക്കകത്തേക്കുള്ള ആദ്യനോക്ക് തൊമ്മിച്ചേട്ടന്റേതായിരുന്നു. പിന്നാലെയെത്തിയ രാഘവന്റെ കണ്ണുകളും അതേ കാഴ്ചയിൽ പങ്കാളിയായി. എൽസിച്ചേടത്തിക്കൊപ്പം വാറ്റും കുടിച്ചിരിക്കുന്ന രൂപത്തെക്കണ്ട്, ശ്ശെടാ അങ്ങനെവരാൻ വഴിയില്ലല്ലോയെന്നാലോചിച്ച് കുഴങ്ങി. ‘എൽസീ… നീയും ഇതിയാനും തമ്മിൽ എന്നാ ഇടപാടെ’ന്ന് ചോദിക്കാനാഞ്ഞതും പുറകീന്നുവന്ന മിന്നായം നിങ്ങളിൽ പാപം ചെയ്യാത്തവർ കല്ലെറിയട്ടേയെന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

ഓടിക്കോടാ രാഘവാന്നും പറഞ്ഞ് അലറിയതും തൊമ്മിയേക്കാൾ വേഗത്തിൽ രാഘവൻ മതിലുചാടി പാഞ്ഞു. എൽസിക്കൊപ്പം കണ്ടരൂപം തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്നു തോന്നിയ തൊമ്മി കുന്നിൻ മുകളിലേയ്ക്ക് പ്രാണനുംകൊണ്ട് ഓടി.

പാതിരാകുർബ്ബാന കഴിഞ്ഞ് വഴിയേ പോയവർ തെയ്യംപാടിക്കുന്നിൽനിന്നും കർത്താവ് വലിയവനാണെന്നും അവന്റെ നാമം വാഴ്ത്തപ്പെടട്ടേയെന്നും ആരോ അലറിപ്പറയുന്നതുകേട്ടു.
പേത്രത്താ: വലിയ നോമ്പ് ആചരണത്തിന്റെ തുടക്കത്തിന്റെ തലേന്ന് മാംത്സ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ക്രിസ്ത്യാനികൾ നോമ്പ് ആചരണത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്ന ദിവസം.

(2018 ജുലൈ 22ന് കലാകൌമുദിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)